Το έργο αφορά την ανάπλαση μιας τυπικής για τη Μεσσηνιακή Μάνη, διώροφης πέτρινης κατοικίας στον παραδοσιακό οικισμό της Τραχήλας. Διατηρήθηκαν όλα τα υφιστάμενα στοιχεία του κτίσματος όπως είναι το εμφανές πέτρινο κέλυφος στο σύνολο του, ο θόλος στο ισόγειο, τμήμα πλάκας του ορόφου από beton και η στέγη. Στόχος ήταν οι επεμβάσεις να είναι διακριτές.
Όλα τα νέα στοιχεία μέσα στο χώρο κατασκευάστηκαν από μεταλλικές και ξύλινες διατομές ως ένθετα εντός του πέτρινου κελύφους του παλιού σπιτιού. Ο υπάρχων θόλος στο ισόγειο επισκευάστηκε και ο χώρος διαμορφώθηκε σε υπνοδωμάτιο με μία ξύλινη κατασκευή η οποία λειτουργεί ως κρεβάτι και ντουλάπα – αποθηκευτικός χώρος. Ο χώρος πάνω από την τραπεζαρία παραμένει κενός διατηρώντας την εντύπωση του διώροφου εσωτερικά χώρου, αναδεικνύοντας τις ελαφριές μεταλλικές κατασκευές. Από το πλατύσκαλο της κτιστής σκάλας που οδηγεί στον όροφο, μια μεταλλική γέφυρα συνδέει τα υπνοδωμάτια με το δεύτερο καθιστικό.

Νέο κτίσμα αποτελεί η προσθήκη του ισόγειου ξενώνα τοποθετημένου σε απόσταση από το υπάρχον κτίριο δημιουργώντας μια αυλή ανάμεσα στα δύο κτίσματα και την είσοδο της ιδιοκτησίας από το δρόμο του χωριού. Ο ξενώνας κατασκευάστηκε εντός της υπάρχουσας πέτρινης περιτοίχισης και έχει τελική επιφάνεια το λευκό σοβά. Η οροφή της στοάς, που προκύπτει από το δώμα της προσθήκης, είναι από εμφανές beton και στην είσοδο της τοποθετήθηκε μεταλλική αυλόπορτα από διάτρητη λαμαρίνα που επιτρέπει τη θέα προς τη θάλασσα και μέσα από την αυλή.
Το δώμα του ξενώνα χρησιμοποιείται ως βεράντα και συνδέεται μέσω μεταλλικής γέφυρας με τον όροφο του κυρίως κτίσματος.