Η μελέτη αφορά τρεις γραμμικές διώροφες οικίες σε σειρά, προσανατολισμένες στη θάλασσα. Οι κατοικίες διαμορφώνονται ως τρεις γραμμικοί όγκοι που ολισθαίνουν ανάμεσα σε παράλληλους τοίχους από εμφανές σκυρόδεμα.

Οι κατοικίες χαρακτηρίζονται από τη διαπερατότητα του ενιαίου χώρου του ισογείου. Στην γωνιακή κατοικία η πρόσβαση γίνεται από τον δρόμο στην ανατολική πλευρά, στον ενιαίο χώρο κουζίνας-τραπεζαρίας-καθιστικού που καταλήγει σε μια γωνιακή τζαμαρία που εκτείνει πανοραμικά την οπτική στη θάλασσα. Στην 2η και 3η κατοικία η είσοδος τοποθετήθηκε στην πίσω αυλή, με τον επισκέπτη να εισέρχεται στον ενιαίο χώρο κουζίνας-τραπεζαρίας-καθιστικού κάτω από τη σχισμή στην οροφή του πάνω επιπέδου, αντικρίζοντας τη θέα προς τη θάλασσα. Το καθιστικό οπτικά εκτείνεται και στην μπροστινή βεράντα, καθώς η τζαμαρία που καταλαμβάνει όλο το πλάτος του χώρου αφήνει να χαθούν τα όρια του εσωτερικού χώρου με τον εξωτερικό.

Αναρτημένα μεταλλικά σκαλοπάτια με φόντο τον τοίχο από εμφανές σκυρόδεμα οδηγούν στα υπνοδωμάτια του ορόφου. Τα κυρίως υπνοδωμάτια βρίσκονται στην πλευρά της θάλασσας, με τα γυάλινα πετάσματα να εκτείνονται σε όλο το φάρδος του δωματίου. Η βεράντα πλαισιώνεται από τοίχους, διαφυλάσσοντας την ιδιωτικότητα των ενοίκων, δημιουργώντας παράλληλα μια ογκοπλαστική έξαρση στην όψη, η οποία επαναλαμβάνεται και για τις τρεις κατοικίες ως λευκός κύβος σε πρόβολο σε απόσταση από τον τοίχο με εμφανές σκυρόδεμα.

Σε κάθε κατοικία σχηματίζεται γυάλινη σχισμή στις οροφές, που φέρνει φυσικό φωτισμό στη σκάλα και εν γένει στην κατοικία, τονίζοντας την γραμμική της ανάπτυξη ενώ προσφέρει οπτικές φυγές σε όλες τις διαστάσεις, λειτουργώντας ως συνδετικό στοιχείο μεταξύ των ορόφων.

Στον όροφο της πρώτης κατοικίας δημιουργείται μια γραμμική βεράντα σε συνέχεια με την μπροστινή σε όλο το μήκος της κατοικίας. Ένας διάτρητος τοίχος από κεραμικά κλωστρά τοποθετημένος στην άκρη του εξώστη κατά μήκος της ανατολικής πλευράς λειτουργεί ως φίλτρο ιδιωτικότητας, τονίζοντας την γραμμικότητα της κατοικίας.

Ως υλικά χρησιμοποιήθηκαν το εμφανές σκυρόδεμα, το μέταλλο και ο λευκός σοβάς. Σε κάθε κατοικία προβλέφθηκε από μια μικρή πισίνα, οι οποίες τοποθετήθηκαν στον κήπο προς τη θάλασσα.

Ενώ η περιτοίχιση του οικοπέδου έχει χαμηλό ύψος, ώστε να μην εμποδίζεται η θέα ακόμα και από το ισόγειο επίπεδο.