Ζητούμενο υπήρξε ο σχεδιασμός μιας σύγχρονης κατοικίας, εντός ενός ελαιώνα της Μεσσηνιακής Μάνης. Όλα τα δωμάτια είναι προσανατολισμένα προς τη διπλή θέα, με μεγάλα ανοίγματα προς τον Μεσσηνιακό κόλπο και μικρότερα προς το βουνό του Ταϋγέτου.
Στις απολήξεις της γραμμικής κίνησης, τοποθετούνται ο χώρος της πισίνας και η ιδιωτική βεράντα του κύριου υπνοδωματίου.
Το σπίτι αναπτύσσεται σε 2 επίπεδα. Το πρώτο επίπεδο λειτουργεί ως βάση και είναι συμπαγές – πέτρινο, εντός της γης στο μεγαλύτερο του μέρος. Το δεύτερο επίπεδο είναι ανοιχτό προς τη θέα, με μεγάλα ανοίγματα σε όλη την περίμετρο, κατασκευασμένο από μεταλλικούς φορείς πάνω στους οποίους εδράζεται η στέγη. Ο μεταλλικός σκελετός ακολουθεί τον γραμμικό άξονα ανάπτυξης της κατοικίας και επεκτείνεται κατά μήκος πέρα από τα όρια του κλειστού χώρου, δημιουργώντας στεγασμένους εξωτερικούς χώρους και πέργκολες σκίασης. Η στέγη ολισθαίνει πάνω στους μεταλλικούς φορείς, κάνοντας τα όρια μεταξύ του κλειστού και υπαίθριου χώρου δυσδιάκριτα. Το όριο της κατοικίας προς τον Ταΰγετο, ορίζεται στην Βορειοανατολική πλευρά από έναν ενιαίο πέτρινο τοίχο ο οποίος στο τελείωμα του σχηματίζει την αυλή εισόδου. Παράλληλα και σε μικρή απόσταση από αυτόν, ένας δεύτερος πέτρινος τοίχος προεκτείνεται και εκτός σπιτιού σε συνέχεια του καθιστικού δημιουργώντας το στεγασμένο υπαίθριο καθιστικό και την στεγασμένη με πέργκολα εξωτερική τραπεζαρία. Πάνω από τον πέτρινο τοίχο γραμμικά υαλοστάσια καθ’ όλο το μήκος, προσφέρουν οπτική επαφή με το βουνό από όλους τους χώρους του δεύτερου επιπέδου. Κατά μήκος της κύριας όψης του πάνω επιπέδου, συρόμενα ξύλινα σκιάδια αναρτημένα από μεταλλικούς οδηγούς, ανάγονται σε βασικά αρχιτεκτονικά στοιχεία, Ως αποτέλεσμα, το υψόμετρο αλλάζει ανάλογα με τις συνθήκες ηλιακής ακτινοβολίας.
Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού έχει μια εταιρεία εισαγωγής επίπλων και ειδών διακόσμησης και έκανε την εσωτερική και εξωτερική διακόσμηση του σπιτιού. Ο κήπος συνδυάζει την τοπική χλωρίδα με τροπικά φυτά όπως οι μπανανιές που ευδοκιμούν στην περιοχή εντός του υπάρχοντα ελαιώνα.