Η μελέτη αφορά στην προσθήκη ορόφου σε υφιστάμενη πυρόπληκτη κατοικία στο Ν. Βουτζά Αττικής. Η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε τον Ιούλιο του 2018 στην περιοχή, κατέστρεψε ολοσχερώς τους δύο κύριους ορόφους της κατοικίας ενώ άφησε άθικτο το επίπεδο του υπογείου με την πέτρινη πρόσοψη. Ως αποτέλεσμα κρίθηκε απαραίτητη η κατεδάφιση των δύο ορόφων, ενώ το υπόγειο διατηρήθηκε, προκειμένου να λειτουργήσει ως βάση για το νέο κύριο επίπεδο.

Το περίγραμμα της προσθήκης ακολούθησε την πλάκα του υπογείου και οι νέες μεταλλικές διατομές τοποθετηθήκαν στην προέκταση των προϋπαρχόντων υποστυλωμάτων. Η νέα βασική δομή της κατοικίας συντίθεται πλέον από 3 ορθογώνιους όγκους σε ολίσθηση οι οποίοι είναι τοποθετημένοι σε μία συμπαγή βάση με πέτρινη πρόσοψη. Οι δύο όγκοι στεγάζονται με μονόρριχτες στέγες ενώ ο τρίτος λειτουργεί σαν ένα ενδιάμεσο στοιχείο το οποίο εσωτερικά ορίζει τη ζώνη κυκλοφορίας και την είσοδο. Η ζώνη αυτή υποδεικνύεται από μια σειρά ξύλινων δοκών που διασχίζουν τον χώρο και προεκτείνονται και στις δύο κατευθύνσεις ως πέργκολα. Όλοι οι μεταλλικοί φορείς επεκτείνονται και καταλήγουν σε ένα λευκό πλαίσιο το οποίο περιβάλει τη δομή και δημιουργεί επιμέρους πέργκολες και βεράντες σε όλες τις πλευρές της κατοικίας.

Εσωτερικά, όλοι οι κύριοι κοινόχρηστοι χώροι όπως το σαλόνι, η τραπεζαρία και η κουζίνα είναι ενιαίοι με μεγάλα ανοίγματα και διακόπτονται μόνο από την κλίμακα καθόδου. Ως αποτέλεσμα δημιουργείται ένας φωτεινός, ρευστός χώρος, ο οποίος προσφέρει ανεμπόδιστη θέα στον κήπο και στη θάλασσα μπροστά.

Επικρατέστερα υλικά η πέτρα, που προϋπήρχε, οι γυάλινες επιφάνειες και οι ελαφριές μεταλλικές κατασκευές. Η αντίθεση των ανάλαφρων στοιχείων με τον στιβαρό πέτρινο τοίχο αλλά και η γραμμική γεωμετρία των όγκων, επέτρεψε στην προσθήκη να είναι διακριτή από το υφιστάμενο κτίσμα αλλά παράλληλα διακριτική και ανάλαφρη.